که ریخت خون جهانی به خاک راه گذارش

اگر به داد جان ممکن است دیدن جانان

ز پرده گو به در آید که جان کنم به نثارش

چگونه سرو روانی به فکر خون من افتد

دلی که می رود اندر قفای سلسله مویان

نه می کشند به خونش نه می دهند قرارش

کسی که سلسله می سازد از برای مجانین