به خون بی دلان شایق لب ناشسته از شیرش

بلای جان مردم فتنه چشم سیه مستش

گشاد کار عالم حلقه زلف گره گیرش

به قتل عاشقان مایل دل پرورده از کینش

ز دستی خفته ام در خون که تن می نازد از تیغش

ز شستی خورده ام پیکان که جان می رقصد از تیرش

در آن مجمع که بسرایند ذکر از جعد حورالعین