ز دستی خفته ام در خون که تن می نازد از تیغش

گشاد کار عالم حلقه زلف گره گیرش

به قتل عاشقان مایل دل پرورده از کینش

به خون بی دلان شایق لب ناشسته از شیرش

ز شستی خورده ام پیکان که جان می رقصد از تیرش

در آن مجمع که بسرایند ذکر از جعد حورالعین

من و امید گیسویش من و سودای زنجیرش