که بر رخ تو نیفتد نگاه بازپسینش

گشاده چهره بیا در حضور خازن جنت

که بر کسی نگشاید در بهشت برینش

مریض عشق تو را جان به لب رسیده و ترسم

نظر ز چاره بیمار خود مپوش خدا را

کجا بریم دلی را که کرده ای تو چنینش

فتاده ای که تو برداشتی ز خاک مذلت