نظر ز چاره بیمار خود مپوش خدا را

که بر کسی نگشاید در بهشت برینش

مریض عشق تو را جان به لب رسیده و ترسم

که بر رخ تو نیفتد نگاه بازپسینش

کجا بریم دلی را که کرده ای تو چنینش

فتاده ای که تو برداشتی ز خاک مذلت

کجا زمانه تواند که افکند به زمینش