که از ستاره فزون تر بود شمار سپاهش

ستم کشیدم از آن ترک کج کلاه به حدی

که سر برهنه کشانم بر آستانه شاهش

ابوالمظفر کشورگشای ناصردین شه

فروغی از رخ زیبای دوست پرده برافکن

که آسمان بکشد پرده بر شمایل ماهش