فارغ نشد فروغی از آن شمع خانه سوز

عشاق را که چاره کنند از برای خویش

ما را اگر فلک بگذارد به اختیار

بیرون ز کوی او نگذاریم پای خویش

تا آتشی ز ناله نزد در سرای خویش