بوسیدن گلوی تو بر من حرام باد

تا بنگری در آینه روی نکوی خویش

من جان به زیر تیغ تو آسان نمی دهم

تا بر نیارم از تو همه آرزوی خویش

گر در محبت تو نبرم گلوی خویش

امشب فروغی آن مه بیدار بخت را

در خواب کردم از لب افسانه گوی خویش