یا لبم را می رسانم بر لب میگون دوست

چشم آبادی مدار از خانمان ویران عشق

سر سرگردانی ما را نخواهی یافتن

تا نگردد تارکت گوی خم چوگان عشق

یا سرم را می گذارم بر سر پیمان عشق

چون تو خورشیدی نتابیده ست در ایوان حسن

ذره ای چون من نرقصیده ست در میدان عشق