برخیز پی جلوه که برداریم از خاک

خاک سر راهت شدم ای لعبت چالاک

از عکس رخت دامن آفاق گلستان

وز یاد لبت خاطر عشاق طربناک

هم زخم ز شست تو شود مایه مرهم