من در این مساله با عالم بالا زده ام

می توان یافت ز طغیان جنونم که مدام

سر سودای تو دارد دل سودازده ام

پا به گل مانده ز بالای تو طوبی آری

هر که فیض دم جان بخش تو بیند داند

که چرا خنده به انفاس مسیحا زده ام

بخت بیدار مدد کرد فروغی که به خواب