که چرا خنده به انفاس مسیحا زده ام

پا به گل مانده ز بالای تو طوبی آری

من در این مساله با عالم بالا زده ام

هر که فیض دم جان بخش تو بیند داند

بخت بیدار مدد کرد فروغی که به خواب

بوسه ای چند بر آن لعل شکرخا زده ام