ماه فروزنده ای تافته در خانه ام

گاه ز شاخ گلش هم نفس عندلیب

گاه ز شمع رخش هم دم پروانه ام

سرو فرازنده ای خاسته از مجلسم

با سگ او هم نشین وز همه مستوحشم

با غم او آشنا از همه بیگانه ام

سفره می خانه شد خرقه پشمینه ام