تا آهوی چشمت سگ خود کرده خطابم

آه سحر و اشک شبم شاهد حال است

کز عشق رخ و زلف تو در آتش و آبم

نخجیر نمودم همه شیران جهان را

سر سلسله اهل جنون کرد مرا عشق

تا برده ز دل سلسله موی تو تابم

گر چشم سیه مست تو تحریک نمی کرد