تا برده ز دل سلسله موی تو تابم

نخجیر نمودم همه شیران جهان را

تا آهوی چشمت سگ خود کرده خطابم

سر سلسله اهل جنون کرد مرا عشق

گر چشم سیه مست تو تحریک نمی کرد

آب مژه بیدار نمی ساخت ز خوابم

زان پیش که دوران شکند کشتی عمرم