زان پیش که دوران شکند کشتی عمرم

تا برده ز دل سلسله موی تو تابم

گر چشم سیه مست تو تحریک نمی کرد

آب مژه بیدار نمی ساخت ز خوابم

ساقی فکند کاش به دریای شرابم

بر منظر ساقی نظر از شرم نکردم

تا جام شراب آمد و برداشت حجابم