ساقی فکند کاش به دریای شرابم

گر چشم سیه مست تو تحریک نمی کرد

آب مژه بیدار نمی ساخت ز خوابم

زان پیش که دوران شکند کشتی عمرم

بر منظر ساقی نظر از شرم نکردم

تا جام شراب آمد و برداشت حجابم

گفتم که به شب چشمه خورشید توان دید