که از جفای تو پیمان بسته بشکستم

خیال گشتم و در خاطر تو نگذشتم

غبار گشتم و بر دامن تو ننشستم

همین بس است خیال درست عهدی من

طناب عمر مرا دست روزگار گسیخت

هنوز رشته امید از تو نگسستم

ز تیغ حادثه آن روز ایمنم کردند