ز هشیاری چه می گویی که مستم

کمند عشق را گردن نهادم

طناب عقل را درهم گسستم

ز مستوری چه می پرسی که عورم

شراب شادکامی را چشیدم

سبوی نیک نامی را شکستم

به شمشیر از سر کویش نرفتم