به شمشیر از سر کویش نرفتم

ز هشیاری چه می گویی که مستم

شراب شادکامی را چشیدم

سبوی نیک نامی را شکستم

به تدبیر از خم بندش نجستم

فزون تر شد هوای او پس از مرگ

تو پنداری کزین اندیشه رستم