بالای سرکش او چون سایه کرده پستم

از بس قدح کشیدم در کوی می فروشان

هم جامه را دریدم، هم شیشه را شکستم

خورشید عارض او چون ذره برده تابم

کام دلم تو بودی هر سو که می دویدم

سر منزلم تو بودی هر جا که می نشستم

تیغش جدا نسازد دستی که با تو دادم