عاجزم پیش دل سخت تو من کز آهی

بس که در کوه غمش ناله و شیون کردم

یارب آویزه گوش تو پری پیکر باد

در اشکی که من از دیده به دامن کردم

رخنه در خاره و سوراخ در آهن کردم

سری از چشم تو با مردم عالم گفتم

همه را زآفت دور فلک ایمن کردم