بعد از هزار خواری در باغ او فروغی

شوقم زیاده می شود چندان که می دویدم

تا از تو دشمن جان پاداش من چه باشد

زیرا که دوستی را از دوستان بریدم

شیرین بری نخوردم، رنگین گلی نچیدم