شوقم زیاده می شود چندان که می دویدم

تا ناامید گشتم، امید من برآمد

دیدی که ناامیدی شد مایه امیدم

در ظلمت خط تو دنبال آب حیوان

تا از تو دشمن جان پاداش من چه باشد

زیرا که دوستی را از دوستان بریدم

بعد از هزار خواری در باغ او فروغی