در ظلمت خط تو دنبال آب حیوان

بام تو زیر پر بود هر سو که می پریدم

تا ناامید گشتم، امید من برآمد

دیدی که ناامیدی شد مایه امیدم

شوقم زیاده می شود چندان که می دویدم

تا از تو دشمن جان پاداش من چه باشد

زیرا که دوستی را از دوستان بریدم