بام تو زیر پر بود هر سو که می پریدم

از عالمی گسستم تا با تو عهد بستم

از خویشتن رمیدم تا با تو آرمیدم

قد تو در نظر بود هر جا که می نشستم

تا ناامید گشتم، امید من برآمد

دیدی که ناامیدی شد مایه امیدم

در ظلمت خط تو دنبال آب حیوان