کی بود که جان در ره محبوب ندادم

هر جامه که دل در غم او دوخت، دریدم

از شیشه مقصود گلابی نگرفتم

وز ساغر امید شرابی نچشیدم

کی بود که رنج از پی مطلوب ندیدم

بی کشمکش دام به باغی نگذشتم

بی واسطه رنج به گنجی نرسیدم