بی کشمکش دام به باغی نگذشتم

وز ساغر امید شرابی نچشیدم

کی بود که جان در ره محبوب ندادم

کی بود که رنج از پی مطلوب ندیدم

بی واسطه رنج به گنجی نرسیدم

در خانه دل جز تو کسی را ننشاندم

از خیل بتان جز تو کسی را نگزیدم