محنت هجر تو گفتم که نبینم، دیدم

جان به سودای تو می دادم و می رنجیدی

خون ز بیداد تو می خوردم و می خندیدم

نکته عشق تو رفتم که نگویم، گفتم

هر سر موی مرا از تو امید دگر است

وه که با این همه امید بسی نومیدم

مهره مهر تو از کام دلم بیرون جست