بخت برگشته و لخت جگر و چشم پر آب

که سر مرهم و اندیشه درمان دارم

شیخ ناپخته به من این همه گو خنده مزن

که دل سوخته و دیده گریان دارم

به هواداری آن صف زده مژگان دارم

من و با خاطر مجموع نشستن، هیهات

که سر و کار بدان زلف پریشان دارم