گر چه کامم ز لب نوش تو تلخ است اما

زان که از خشت سر کوی تو بالین دارم

به امیدی که سحر بر رخت افتد نظرم

نظری شب همه شب بر مه و پروین دارم

گر کسی گوش دهد، قصه شیرین دارم

کامی از دیر و حرم هیچ ندیدم در عشق

گله ای چند هم از کفر و هم از دین دارم