گر کسی گوش دهد، قصه شیرین دارم

به امیدی که سحر بر رخت افتد نظرم

نظری شب همه شب بر مه و پروین دارم

گر چه کامم ز لب نوش تو تلخ است اما

کامی از دیر و حرم هیچ ندیدم در عشق

گله ای چند هم از کفر و هم از دین دارم

روز تاریک و شب تیره و اقبال سیاه