روز تاریک و شب تیره و اقبال سیاه

گر کسی گوش دهد، قصه شیرین دارم

کامی از دیر و حرم هیچ ندیدم در عشق

گله ای چند هم از کفر و هم از دین دارم

همه زان خال و خط و طره مشکین دارم

عشق هر روز ز نو داد مرا آیینی

تا بدانند خلایق که چه آیین دارم