در همه شهری عزیزم من که در چشمت حقیرم

نه به جز نام لب لعل تو ذکری بر زبانم

نه به جز یاد سر زلف تو فکری در ضمیرم

در همه ملکی بزرگم من که در دستت زبونم

خسرو ملک جهانم من که در جنت غلامم

خواجه آزادگانم من که در بندت اسیرم

آشنای قدسیانم من که در کویت غریبم