آشنای قدسیانم من که در کویت غریبم

در همه شهری عزیزم من که در چشمت حقیرم

خسرو ملک جهانم من که در جنت غلامم

خواجه آزادگانم من که در بندت اسیرم

پادشاه لامکانم من که در ملکت فقیرم

سرفرازی می کنم وقتی که بنوازی به تیغم

کوس عشرت می زنم روزی که بردوزی به تیرم