پادشاه لامکانم من که در ملکت فقیرم

خسرو ملک جهانم من که در جنت غلامم

خواجه آزادگانم من که در بندت اسیرم

آشنای قدسیانم من که در کویت غریبم

سرفرازی می کنم وقتی که بنوازی به تیغم

کوس عشرت می زنم روزی که بردوزی به تیرم

تا تو فرمان می دهی من بنده خدمتگزارم