سرفرازی می کنم وقتی که بنوازی به تیغم

خواجه آزادگانم من که در بندت اسیرم

آشنای قدسیانم من که در کویت غریبم

پادشاه لامکانم من که در ملکت فقیرم

کوس عشرت می زنم روزی که بردوزی به تیرم

تا تو فرمان می دهی من بنده خدمتگزارم

تا تو عاشق می کشی من کشته منت پذیرم