وه که تو در کنار گل، من به میان آتشم

تا تو به گلشن آمدی، با همه در کشاکشم

تا نمکم لب تو را، می به دهان نمی برم

تا نچشم از این نمک، چیز دگر نمی چشم

چرخ شود غلام من، دور زند به کام من