چرخ شود غلام من، دور زند به کام من

وه که تو در کنار گل، من به میان آتشم

تا نمکم لب تو را، می به دهان نمی برم

تا نچشم از این نمک، چیز دگر نمی چشم

گر تو به گردش آوری جام شراب بیغشم

کاسه خون و جام می، فرق ز هم نکرده ام

بس که به دور نرگست باده نخورده، سر خوشم