کاسه خون و جام می، فرق ز هم نکرده ام

تا نچشم از این نمک، چیز دگر نمی چشم

چرخ شود غلام من، دور زند به کام من

گر تو به گردش آوری جام شراب بیغشم

بس که به دور نرگست باده نخورده، سر خوشم

گر چه به هیچ حالتی یاد نکرده ای مرا

یاد دهان تنگ تو هیچ نشد فرامشم