گر تو به گردش آوری جام شراب بیغشم

تا نمکم لب تو را، می به دهان نمی برم

تا نچشم از این نمک، چیز دگر نمی چشم

چرخ شود غلام من، دور زند به کام من

کاسه خون و جام می، فرق ز هم نکرده ام

بس که به دور نرگست باده نخورده، سر خوشم

گر چه به هیچ حالتی یاد نکرده ای مرا