هم چشم سیه مست تو کرده ست خرابم

کامم به چه خوش باشد اگر باده ننوشم

هم خاک در پیر مغان سرمه چشمم

هم زلف کج مغبچگان حلقه گوشم

هم لعل قدح نوش تو برده ست ز هوشم

تو مهر درخشنده و من ذره محتاج

تو خانه فروزنده و من خانه به دوشم