در لجه عشق تو چه پرواز نهنگم

گر کشته ز عشق تو شوم صاحب نامم

ور زنده کوی تو روم مایه ننگم

در ورطه شوق تو چه اندیشه ز بحرم

تا پاره نگردید ز هم رشته عمرم

تار سر زلف تو نیفتاد به چنگم

روی تو در آیینه جان عکس بینداخت