تا پاره نگردید ز هم رشته عمرم

ور زنده کوی تو روم مایه ننگم

در ورطه شوق تو چه اندیشه ز بحرم

در لجه عشق تو چه پرواز نهنگم

تار سر زلف تو نیفتاد به چنگم

روی تو در آیینه جان عکس بینداخت

تا تخته تن پاک بگشت از همه رنگم