گر با رخ زیبایش یکشام به صبح آرم

وز جلوه رفتارش می گریم و می نالم

شب نیست که در پایش تا روز به صد زاری

یا جبهه نمی سایم یا چهره نمی مالم

فیروز شود روزم، فرخنده شود فالم

گر زلف و خطش بینی معلوم شود بر تو

هم معنی اوضاعم، هم صورت احوالم