گر چه خود مست ولی آفت هشیارانم

نرگسش گفت که من ساقی می خوارانم

مژه آراست که غوغای صف عشاقم

طره افشاند که سر حلقه طرارانم

رخ برافروخت که من شمع شب تاریکم