رخ برافروخت که من شمع شب تاریکم

گر چه خود مست ولی آفت هشیارانم

مژه آراست که غوغای صف عشاقم

طره افشاند که سر حلقه طرارانم

قد برافراخت که من دولت بیدارانم

نکته خال و خطش از من سودازده پرس

که نویسنده طومار سیه کارانم