من تنگ دل از حسرت آن تنگ دهانم

گر از درم آن سرو خرامنده درآید

برخیزم و بر چشم خود او را بنشانم

دی صبح شنیدم ز لب غنچه که می گفت

در عالم پیری سر و کارم به جوانی است

پیرانه سر آمد به سرم بخت جوانم

اکنون نه مرا کشتی از آن ابرو و مژگان