من ار سخت بستم کمر را به مهرت

من از عشق مجنون صحرانشینم

تو از غایت دلبری، بی نظیری

من از دولت عاشقی، بی قرینم

تو هم تنگ بستی میان را به کینم

رسانید عشقم به جایی فروغی

که فارغ ز سودای شک و یقینم