گفتمش مه چیست، گفتا سایه پرورد کلاهم

گر به گل زار رخش افتد نگاه گاه گاهم

گل به دامن می توان برد از گلستان نگاهم

گفتمش گل چیست، گفتا پیرهن چاک نسیمم

قصه توفان نوح افسانه ای از موج اشکم

شعله نار خلیل انگاره ای از برق آهم

کو چنان عشقی که تا یک جا به فرساید وجودم